27 września 2020 Wincentego, Mirabeli, Justyny

„CHWILA U BRAM STOCZNI"

dodał Ponad 2 tygodnie temu, 2020-08-31
„CHWILA U BRAM STOCZNI

Właśnie obchodzona 40–sta rocznica powstania „SOLIDARNOŚCI"
przywołała we mnie ponownie wspomnienie mojego pobytu w Gdańsku
tuż po powstaniu pomnika ku pamięci stoczniowców, ofiar komunistycznego
reżimu. Kierowana wewnętrzną potrzebą złożenia pod nim kwiatów, nie zdawałam sobie jednak sprawy z tego, jak głębokie wrażenie  wywrze na mnie ten moment. Monumentalność pomnika uosabiała w moich oczach potęgę poświęcenia słusznej sprawie. A wymowa biało–czerwonych kwiatów, leżących
u jego stóp, przerastała wymowę najbardziej doniosłych słów. Krótko potem:
powstał wiersz „Chwila u bram stoczni".

Dzisiaj dzielę się nim z wami drodzy Pasłęczanie.
Autorka Lucja Pauksztelo


      Krzyże     
jak potężne amulety
wielkie
jak serca przy których były noszone.
Pazurem gwałtu zerwane z szyi
wbiły się w beton, rzucone.
Niemi strażnicy prawdy i wiary.
Jak trzej sędziowie potępiający
brutalność zbrodni.
Jak trzej królowie zwiastujący
nadejście kary.
Przecież religijnością nie grzeszę
a zgięły się moje kolana
gdy tak maluczka stałam
w ich cieniu, zadumana.
A kiedy stamtąd odchodziłam
powoli, jakby natchniona
to przepełniona dumą polskości
wyprostowałam moje ramiona.
Czułam, że drogą prawości będzie
prowadzić mnie ręka Boża
a w mojej piersi
to wiatr wolności
ten wiatr od morza.

 

https://poezja-lucja-pauksztelo.de